اخبار علمی

Schizophrenia and Epidemiology

1٪ از جمعیت جهان که مبتلا به اسکیزوفرنی هستند از توهم و نقص شناختی رنج می برند. روبرت واترلند ، دکتری ، استاد تغذیه اطفال در کالج پزشکی بیلور می گوید: “اسکیزوفرنی یک بیماری ویرانگر است.” اگرچه به نظر می رسد اجزای ژنتیکی و محیطی در این بیماری دخیل هستند ، شواهد موجود تنها بخش کوچکی از موارد را توضیح می دهد و نشان می دهد که عوامل دیگری مانند اپی ژنتیک نیز می توانند مهم باشند. ” واترلند و همکارانش در کالج پزشکی بیلور در حال حاضر یک استراتژی ابتکاری را توسعه داده اند که توانایی تشخیص زودهنگام اسکیزوفرنی را نوید می دهد. در سیلیکو ، استراتژی محاسباتی مناطق خاصی از ژنوم انسان را با استفاده از الگوریتم یادگیری ماشین به نام SPLS-DA  تجزیه و تحلیل می کند. محققان از نمونه های خون برای تعیین گروه های DNA متیل (CH3) – نوعی نشانگر اپی ژنتیکی – استفاده کردند که بین افراد مبتلا به اسکیزوفرنی تشخیص داده شده و افراد عادی متفاوت است. بر اساس این مشخصات ، نویسندگان مدلی را توسعه دادند که می تواند شانس ابتلای افراد به اسکیزوفرنی را ارزیابی کند و به جای تغییر خود کد ژنتیکی ، نشانگرهای اپی ژنتیکی بیان ژن را تغییر می دهند ، به عنوان مثال از طریق قرار دادن استراتژیک گروههای متیل در DNA  که ژنها را در انواع مختلف سلول روشن یا خاموش می کند. در نتیجه ، نشانگرهای اپی ژنتیکی می توانند در بافت های مختلف در یک فرد متفاوت باشند ، بنابراین ارزیابی اینکه آیا یک تغییر اپی ژنتیکی خاص به یک بیماری کمک می کند ، چالش برانگیز است. واترلند و همکارانش مجموعه ای از مناطق ژنومی خاص را در کارهای قبلی خود شناسایی کرده بودند که در آنها متیلاسیون DNA  بین افراد متفاوت است اما در بافت های مختلف در یک فرد یکسان است. این یافته کلیدی به گروه کمک کرد تا مشکل تفاوت های بافتی رایج در بین نشانگرهای اپی ژنتیکی را دور بزنند. آنها این مناطق ژنومی را CoRSIVs  برای “مناطق مرتبط با تغییرات سیستماتیک بین فردی” می نامند و پیشنهاد می کنند که مطالعه CoRSIVs  راهی جدید برای کشف علل اپی ژنتیکی بیماری ها است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *